|
06
Nisan 2004 Tarihli Resmi Gazete
Sayı:
25425
Çalışma ve Sosyal
Güvenlik Bakanlığından:
Tarım ve Ormandan Sayılan İşlerde Çalışanların Çalışma Koşullarına
İlişkin Yönetmelik
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Dayanak
Amaç
Madde 1 —Bu
Yönetmeliğin amacı, tarım ve ormandan sayılan işlerde çalışan işçilerin, çalışma
koşullarına ilişkin hükümleri, iş sözleşmesi, ücret ve işin düzenlenmesi ile
ilgili hususları düzenlemektir.
Kapsam
Madde 2 —Bu
Yönetmelik ellibir ve daha fazla işçinin çalıştığı tarım ve orman işlerinin
yapıldığı işyeri veya işletmelerinde iş sözleşmesi ile çalışan işçileri ve
işverenleri kapsar.
Dayanak
Madde 3 —Bu
Yönetmelik, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 111 inci maddesinin
ikinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.
İKİNCİ BÖLÜM
İş Sözleşmesi, Ücret ve Çalışma Süreleri
İş Sözleşmesi
Madde 4 —Tarım ve
ormandan sayılan işlerde çalışanlarla işverenleri arasında yapılan iş
sözleşmesinde; 4857 sayılı İş Kanununun 8 inci maddesinde belirtilen hususlar ve
işin niteliği itibari ile bulunması gereken sair hususlar yer alır.
Süresi bir yıl ve daha fazla olan belirli süreli iş
sözleşmelerinin yazılı olarak yapılması zorunludur.
Yazılı sözleşme yapılmayan hallerde, işveren birinci fıkra
hükümlerine uygun olarak yazılı belge vermek zorundadır.
Ayrıca 4857 sayılı İş Kanununun 16 ncı maddesi uyarınca birden çok
işçinin meydana getirdiği takımı temsilen bu işçilerden biri, takım kılavuzu
sıfatıyla işverenle takım sözleşmesi yapabilir.
Ücret Ödenmesi
Madde 5 —İşçilere
ücretleri, bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından en geç
ayda bir Türk parası ile işyerinde ödenir veya bankada özel olarak açılan
işçinin hesabına yatırılır.
Ücret Hesap Pusulası
Madde 6 —İşveren
işyerinde veya bankaya yaptığı ödemelerde işçiye ücret hesabını gösterir imzalı
veya işyerinin özel işaretini taşıyan bir pusula vermek
zorundadır.
Bu pusulada, ödemenin
günü ve ilişkin olduğu dönem ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve
genel tatil ücretleri gibi asıl ücrete yapılan her çeşit eklemeler tutarının ve
vergi, sigorta primi, avans mahsubu, nafaka ve icra gibi her çeşit
kesintilerin ayrı
ayrı gösterilmesi gerekir.
Bu işlemler damga vergisi ve her çeşit resim ve harçtan
muaftır.
Günlük ve Haftalık Çalışma Süresi
Madde 7 —Genel
bakımdan çalışma süresi haftada en çok 45 saattir. Bu süre, iklim, mevsim
koşulları ve tarım ve ormandan sayılan işlerin niteliği göz önünde
bulundurularak, sözleşme ile aksi kararlaştırılmadıkça haftanın günlerine eşit
ölçüde bölünerek uygulanır.
Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi,
işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde 11 saati aşmamak koşulu ile
farklı biçimde dağıtılabilir. Çalışma sürelerinin uygulama biçimi 4857 sayılı İş
Kanununun 63 üncü maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 69 ve 76 ncı
maddelerinde öngörülen Yönetmelikler çerçevesinde belirlenir. İş
Kanununun 66 ncı
maddesinde belirtilen süreler günlük çalışma süresinden sayılır.
Aynı Kanunun 68 inci maddesi uyarınca verilen ara dinlenmeleri
çalışma süresinden sayılmaz.
Fazla Çalışma
Madde 8 —Denkleştirme esasının dışında haftada 45 saati aşan çalışmalarda İş
Kanununun 41, 42 ve 43 üncü maddeleri ile 41 inci maddenin son fıkrasınca
öngörülen Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Ara Dinlenmesi
Madde 9 —4857
sayılı İş Kanununun 68 inci maddesine göre günlük çalışma süresinin ortalama bir
zamanında o yerin gelenekleri ve işin gereğine göre ayarlanmak suretiyle
işçilere ara dinlenmesi verilir.
Çalışma Çizelgesi
Madde 10 —İşveren
tarafından, işçilerin günlük çalışma saatleri ile tatil ve çalışılmayan günleri
gösteren günlük çalışma çizelgesi düzenlenir. Bu çizelgede işçi ve işverenin
imzası yer alır.
Duyuru
Madde 11 —Günlük
çalışmanın başlama ve bitiş saatleri ile dinlenme saatleri işçilere
duyurulur.
Hafta Tatili ve Ücreti
Madde 12 —İşçilere,
tatil gününden önce 4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesine göre belirlenen çalışma
sürelerini tamamlamış olmaları koşulu ile aynı Kanunun 46 ncı maddesine göre 7 günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az 24 saat
hafta tatili verilir.
Çalışılmayan hafta tatili günü için işveren tarafından bir iş
karşılığı olmaksızın o günün ücreti tam olarak ödenir.
Genel Tatil ve Ücreti
Madde 13 —4857
sayılı İş Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca ulusal bayram ve genel tatil
günlerinde tarım ve orman işçilerinin çalıştırılıp çalıştırılmayacağı iş veya
toplu iş sözleşmelerinde belirlenir.
Sözleşmelerde hüküm bulunmaması halinde, söz konusu günlerde
çalışılması için işçinin onayı gereklidir.
Bu günlere ilişkin ücretler, 4857 sayılı İş Kanununun 47 nci
maddesi uyarınca ödenir.
Yıllık Ücretli İzin
Madde 14 —İşyerinde
işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de dahil olmak üzere en az bir yıl
çalışmış olan işçilere, 4857 sayılı İş Kanununun 53, 54, 55, 56 ve 57 nci
maddeleri hükümlerine göre yıllık ücretli izini verilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Son Hükümler
Yürürlükten Kaldırılan Hükümler
Madde 15 —16/4/2003
tarihli ve 25081 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tarımdan Sayılan İşlerde
Çalışan İşçilerin Çalışma Koşullarına İlişkin Yönetmelik yürürlükten
kaldırılmıştır.
Yürürlük
Madde 16 —Bu
Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 17 —Bu
Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.
|